بنام خداوند رحمان رحيم براى گفتگو از تاريخ طبرى و ترجمه مجالى بيشتر بايد كه اگر خدا بخواهد ، پس از ختم كار كه اميد هست دور تر از بهار آينده نباشد ، شمه‌اى از اين حكايت نسبةً دراز گفته آيد . اجمال حسبحال آنكه بنياد فرهنگ ايران از وقت بنياد ، ترجمهء تاريخ طبرى را در دستور كار خويش به رديف اول داشته بود كه دريغ بود اين اثر بزرگ و مفصل و كهن كه ورقى زرين از انبوه مآثرى كه تازان پارسى نژاد در قلمرو فرهنگ مركب اسلامى است ، و بسيارى صفحات و فصول آن او تاريخ سخن دارد با نكته‌هاى اصيل كه در هيچ مرجع ديگر نيست ، چنين اثرى زى تازى نگذرد و جامهء پارسى نگيرد و اين دور افتادهء قديم ، از پس انتظار قرون ، به خانه و كاشانهء خويش نيايد و كتابخانهء پارسى به حاصل كار و شاهكار يكى از فرزندان مخلص و پركار ايران كه به تبعيت از رسم و پندار رايج زمان ، زبان عربى را جولانگاه نبوغ آسمانى وار خويش داشته‌اند آراسته نگردد . سپاس خدا را كه از پى توفيقات مكرر سالها ، نعمت اين خدمت به من داد . و علاقهء اولياى بنياد ، انگيزهء همت شد و كارى كه در گرو ساليان دراز مىنمود با كوشش پيوستهء شباروز زودتر از وقت مقرر ، ره چاپخانه گرفت و باز شكر خداى . اينك شما و جلد چهارم كه اميد است جلدهاى ديگر با فواصل كوتاه از دنبال آن درآيد ان شاء الله . ابوالقاسم پاينده مهر ماه 1352